Poesis Latina Ab Andrea Cipolla Scripta
Latin Poetry by Andrea Cipolla
Poesia Latina scritta da Andrea Cipolla

• IN COLUBRAM A CAPRIMULGA OBTRITAM
• DE AURELIAE NATU
• DE PUELLA FALCONE VENANTE
• IN MAGISTRUM MAXIMUM
• Ad Maximum Curtionem

IN COLUBRAM A CAPRIMULGA OBTRITAM

	Fortasse Eurydicen eam putabas alpinam, facilemque te triumphum acturam, fera inepta, de puella? Scelus quam male, prava, cogitasti!
5	Volvis squammea terga sibilasque; nam rebare puellulam legentem de rupi violaceas ericas et praeter soleas pedem solutam hac formidine territare vana:
10	quid, vae, tot petulantiae dedit, quid? es num vipera saeva, num cerastes quam tantum libycae fovent harenae? Sane quot fabulosus Indus adfert visu nec referas nigros dracones
15	dentibusque tuis abest venenum. Ergo quomodo terreas Columbam? Ad nil, strenua cum sit, expavescit. Incedit; rosei pedes deorsum cogunt cum capite en superba colla.
20	Sic poenam nimiae protervitatis ultrici memori luis nefandi quantum accepit inique Thraca Virgo. Illam pes ad averna loca traxit percussus; tibi nunc petenda loca,
25	nam pes percutiens iacit Columbae.

DE AURELIAE NATU

Gressum cum Philyrae natum Sol ante traheret   ecce Aurelia habet tempora prima sui. Ut primum ridet, ut adspiciet, centaurus   tunc cedet sapiens teligero puero.

DE PUELLA FALCONE VENANTE

	Mille coturnices rapuit, tot Phasis avesque falco alacerrimus hic, quos dedit ungue neci. Praeda ingens;sed plura dolis pia corda oculorum formonsae dominae capta, miserrima, sunt.
5	Quamvis dira fuit, volucrum tamen una fuit mors, nec Latonigenae est excruciare feras. Deterior Paphies, quam cum ore renidet amoena in cor idem , fera, tum letum iterare iuvat.

IN MAGISTRUM MAXIMUM

Scripsit magna poema ad explicandum commentaria Maximus magister; nunc interpretibus, nec imperitis commentaria qui explicent egemus.

Ad Maximum Curtionem

	Oro, Maxime, maximum poetam quamvis Mnemosynes benigna proles recte constiterit favensque Apollo ex tot qui ausonia lyra canere et
5	ex tot qui arcadica canere avena te solum ( nec erit venustiora unquam carmina qui tuis profundat ) et nos haec fateamur, Hippocrenen ne siccam mihi tu relinquas oro.
10	Austero en cilio novem sorores virgis lauriferis aqua repellunt sacra me, tenuissimum poetam. At stillarum aliquid sine hauriam atque hausto hoc mi ingenium tuum, licet vix,
15	detur vorsiculis meis probare.